( 1 ) و فرموده‌اند : هر كس به هنگام مرگ وصيتى پسنديده نكند ، موجب كاستى در مردانگى و خرد اوست . « 1 » ( 2 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است : هر كس وصيت كند و در آن حيف و ستمى روا ندارد ، چنان است كه آن مال را در زندگى خويش در راه خدا صدقه داده باشد و براى من تفاوتى نيست در آنكه به وارثان خود زيانى برسانم يا آن مال را از ايشان دزديده باشم . « 2 » ( 3 ) امام صادق فرموده است : وصيت ، حقى است بر هر مسلمان . « 3 » ( 4 ) و همان حضرت فرموده است : هيچ مرده‌يى را مرگ فرا نمىرسد مگر اينكه خداوند چشم و گوش و عقل او را در مورد وصيت به او بر مىگرداند كه بفهمد آيا وصيت كرده است يا نه و اين همان راحتىيى است كه به آن راحتى مرگ مىگويند و آن حق هر مسلمان است . « 4 » ( 5 ) باز همان حضرت فرموده‌اند : هر كس به هنگام مرگ ، براى خويشاوندانى كه ارث نمىبرند ، وصيت نكند ، سرانجامش به گناه پايان مىپذيرد . « 5 » ( 6 ) پيامبر فرموده‌اند : هر كس به هنگام مرگ ، وصيت پسنديده نكند ، موجب كاستى در مروت و خرد اوست . ( 7 ) گفته شد : اى رسول خدا ! چگونه بايد وصيت كرد ؟ فرمودند : چون مرگش فرا رسد و مردم پيش او جمع شوند ، بگويد : پروردگارا ! اى پديد آورندهء آسمانها و زمين ! اى آگاه آشكار و نهان ! اى مهربان به دوست و دشمن ! پروردگارا ! من در اين جهان به پيشگاه تو عهد و اقرار مىكنم و گواهى مىدهم كه خدايى جز تو نيست يگانه‌يى كه تو را شريك و انبازى نيست و محمد بنده و فرستادهء تو است و همانا كه بهشت و دوزخ حق است و حساب و برانگيختن و ميزان و قدر حق است و قرآن چنان است كه تو فرو فرستاده‌اى و تو خود ، خداى حق و آشكارى . خداوند به محمد ( ص ) بهترين پاداش را دهاد ! و به محمد و آل او بهترين تحيت را عنايت فرمايد . پروردگارا ! اى ساز و برگ من به هنگام گرفتارى ، و اى ياور من به هنگام سختى ، و اى ولى نعمت من ! تو كه خداى من و خداى پدر و نياكان منى ، مرا لحظه‌يى به خود وامگذار

--> ( 1 ) . فروع كافى ، ج 2 ، ص 234 . م . ( 2 ) . تهذيب ، ج 2 ، ص 382 و 383 . م . ( 3 ) . تهذيب ، ج 2 ، ص 382 و 383 . م . ( 4 ) . تهذيب ، ج 2 ، ص 382 و 383 . م . ( 5 ) . مجموعهء اين روايات با ذكر اسناد ، در مبحث وصيت وسائل الشيعه ، آمده است . م .